تبلیغات
ادبستان - ایهام و ایهام تناسب
تاریخ : جمعه 29 اردیبهشت 1396 | 07:12 ب.ظ | نویسنده : سعید غفاری

ایهام و ایهام تناسب : 


51- بــا مــحــتــســبــم عــیــب مــگـویـیـد کـه او نـیـز          پــیـوسـتـه چـو مـا در طـلـب عـیـش مـدام اسـت

52- می کنم دیوانگی تا بر سرم غوغا شود         شاید از بهر تماشا آن پری پیدا شود

53- بـر آسـتـانـه مـیـخـانـه هـر کـه یـافـت رهی          ز فـیـض جـام مـی اسـرار خـانـقه دانست  

54- دلـم ز نـرگـس ساقی امان نخواست به جان          چـرا کـه شـیـوه آن تـرک دل سـیه دانست

55- هر کاو نکاشت مهرو زخوبی گلی نچید          در رهگذار باد نگهبان لاله بود

56- صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی بر نخاست       عندلیبان را چهپیش آمد هزاران را چه شد 

57- همی برخروشید و فریاد خواند         جهان را سراسر سوی داد خواند

58- تا طرّه ی طرّارت زد دست به طرّاری           دست همه بر بستی فریاد ز دستانت 

59- ز سخت گیری دوران چه باک عارف را         ز قحط سال، هما بی نوا نخواهد  شد

60- از قضا آیینه ی چینی شکست          خوب شد اسباب خود بینی شکست 

61- سبح محشر که من از خواب گران برخیزم      به جمالت که چو نرگس نگران برخیزم

62- قامتم از خمیدگی صورت چنگ شد ولی           چنگ نمی توان زدن زلف خمیده ی تو را 

63- چون لاله که در دامن صحراست فروزان            از گرم روانی که نشان قدمی هست 

64- حافظ  به خود نپوشید این خرقه ی می آلود           ای شیخ پاک دامن معذوردار ما را 

65- ماه روی تو چو در مهر نمی افزاید         کم ازآن کاین ستم و جور به افزون نکند 

66- گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ        یارب این قلب شناسی زکه آموخته بود

67- رسید باد صبا ، غنچه در هواداری       زخود برون شد و بر خود درید پیراهن

68- سبو کشان همه در بند گیش بسته کمر      ولی زترک کله چتر بر سحاب زده 

69- آشنایان ره عشق در این بحر عمیق       غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده 

70- گفتی شبی که وصلم هم روزی تو باشد        ای روز وصل جانان آخر کدام روزی 

71- سعدی فغان از دست ما ، لایق نبودی بی وفا         طاقت نمیارم جفا ، کار از فغانم می رود

72- آخر ای مطرب از این پرده ی عشاق بگرد         چند گویی کهمرا پرده به چنگ تو درید

73- هرکه سودای تو دارد چه غم از هرکه جهانش         نگران تو چه اندیشه و بیم از دگرانش 

74- بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت           کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلا را 

75- سعدی از پرده ی عشاق چه خوش می گوید       ترک من پرده برانداز که هندوی توام

76- همچو نی زهری و تریاقی که دید          همچو نی دمساز و مشتاقی که دید 

77- به شهر اندرون هر که برنا بدند      چو پیران که در جنگ دانا بدند  

78- پا بر سر سبزه تا به خواری ننهی        کان سبزه ز خاک لاله رویی رسته ا ست 

79- کسی که نقطه ی آغاز هر چه پرواز است        بیا که صاف شود این هوای بارانی 

80- گاهگاهی قفسی می سازم بارنگ و می فروشم به شما 

81- شام اگر قوت روانم دادی از خون جگر         صبح یاقوت روان از جام جم دادی مرا 

82- عیشم مدام است از لعل دلخواه          کارم به کام است الحمد الله 

83- چنگ در پرده همین می دهدت پند ولی          وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی 

84- ای به روی تو عالمی نگران       نیست عشق تو کار بی خبران 

85- نرگس مست نوازش گر مردم دارش    خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش با د  

86- دیدم و ان چشم دل سیه که تو داری         جانب هیچ آشنا نگاه ندارد 

87- کیست حافظ تا ننوشد باده بی آواز رود      عاشق مسکین چراچندین تحمّل بایدش

88- باز پرسید ز گیسوی شکن در شکنش      کاین دل غم زده سرگشته  گرفتار کجاست 

89- به راستی که نه هم بازی تو بودم من        تو شوخ دیده ( بی شرم ) مگس بین که می کند بازی 

90-  مانکو دانیم طور ( شیوه ) حسن دور افتاده دوست         قرب ، ارزانی به مشتاقی که دور اندیش نیست 

91-  هنر بیار و زبان آوری مکن سعدی         چه  حاجت است که گوید شکر که شیرینم  

92- زهر سازی خوش نمی سازد مگر عودش بسوخت           کس ندارد ذوق مستی ، میگساران را چه شد ؟

93- چنان سایه گسترده بر عالمی            که زالی نیندیشد از رستمی 

94- مالک دین نشد کسی که نشد                از سر جود مالک دینار 

95- رخ زرد کرد رویم از آن دم که نطع خویش            افکند شاه مهر تو در خانه ی دلم

96- زچشم مست تو آن ها که آگهی دارند          مدام معتکف آستان خمّارند

97- فرهاد چو یاد آوَرَد از شکّر شیرین          خوناب دلش دامن کهسار بگیرد 

98- چون شبنم اوفتاده بدم پیش آفتاب          مهرم به جان رسید و به عیّوق بر شدم

99- دلی که جز رخ و زلف تو بازدش شطرنج          به هر طرف که نهد رخ به غیر مات مباد  

100- مه دوهفته در این یک دو روز خواهم دید           که کس نبیند از آن ماه در هزاران سال  

 

 

 




طبقه بندی: آرایه ادبی،