تبلیغات
ادبستان - مطالب شرح مطالب درسی
تاریخ : دوشنبه 28 بهمن 1392 | 09:25 ب.ظ | نویسنده : سعید غفاری
شرح بیتی از شعر « سخن تازه » ی مولوی درس سیزدهم ادبیات سوم دبیرستان رشته های تجربی و ریاضی.

    هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود
            
          وارهد از حد جهان ، بی حد و اندازه شود
در این بیت نکته ی مبهم واژه ی « دو جهان » می باشد که می توان آن را  مجاز از انسان و مردم جهان گرفت که در شعری از علی (ع ) آمده که می فرمایند:
اَ تَزعَمُ اَنکَ جرمٌ صغیرٌ     و فیکَ اِنطوی علمُ الکبیرُ
آیا گمان می کنی که موجود کوچکی هستی در حالی که جهانی بزرگ در تو پیچیده است .
      ویا منظور ازهر دو جهان  این جهان و جهان آخرت می تواند باشد چون می گوید سخنی بگو که نامتناهی و فراتر از عالم مادی باشد و چنین سخن والا می تواند انسان را به خدا نزدیک سازد و طراوت بخشد.
 و چون دنیا مزرعه ی آخرت است پس سخن معنوی و الهی می تواند هم این دنیای بشر را تازه و شاداب کند و هم آخرتش را بسازد و تازه گرداند .
      وهم چنین نهاد مصراع دوم را هم می توان انسان دانست و هم سخن، یعنی؛ انسان در سایه ی آن سخن نامتناهی ، نامتناهی شود و از حد و حدود عالم مادی فراتر رودکه علی ( ع ) می فرمایند:
اِنّ َ هذه القلوبَ تَمَلُّ کما تَمَلُّ الابدانُ فابتغوا لَها طرائفَالحِکَم .
این قلب ها ی شما همانند بدن هایتان فرسوده و خسته می شود پس به با فراگرفتن حکمت های تازه ، به آن ها طراوت ببخشید .
پس این سخن نامتناهی هم  دنیای درون انسان را و هم دنیای مادی را می تواند طراوت بخشد.
    در یک نظر نهاد مصراع دوم را می توان سخن دانست ،یعنی؛ سخنی بگو که از حد و حدود عالم مادی فراتر باشد ونامحدود که دنیا و یا انسان را تازه تر و شاداب تر کند.




 




طبقه بندی: شرح مطالب درسی،